పరుగు

ఆశ, అవకాశం మనల్ని వెంటాడుతాయి
 మనం అవాకాశం వెంట పరిగేడతాం.

ఈ చక్రం లో ఇరుక్కునే.....  అంతా ఒకరికొకరు దూరం అవుతున్నారు.
కానీ ఈ పరుగులేవి లేని బాల్యం .....

ఆహా .... భుజానికి పుస్తకాల సంచీ వేసుకుని అలా పొద్దున్నే  వెళ్లి,
సాయంత్రం  దాకా కాలానికి నడక నేర్పి,
ఇంటికొస్తే ఉంటుంది హాయి....
అప్పుడు నేర్పిన నడక ఇప్పుడు పరుగు అయింది
..... కానీ ఆ హాయి రెట్టింపవ్వక పోగా అడుగంటుకు పోయింది! మ్ప్చ్ .